Tunezja

Tunezyjska telewizja dzieli się między publiczną parę nadającą od lat sześćdziesiątych a żywotne pole kanałów prywatnych, które wyrosło po rewolucji 2011 roku. Dominuje ogólna rozrywka, talk show napędzają rozmowę o oglądalności, a programy religijne trzymają swój kąt.

Publiczna para

El Watania 1 to pierwszy publiczny kanał krajowy, prowadzony przez Télévision Tunisienne. Jego tożsamość zmieniała się z historią państwa: uruchomiony jako RTT w 1966 roku, przeszedł przez nazwy TV7 i Tunisie 7, zanim w 2011 stał się El Watania 1. Jego młodsza siostra, El Watania 2, zaczęła w 1994 roku jako Canal 21 i również przyjęła obecną nazwę po rewolucji.

Prywatna fala

Hannibal TV nadaje od 2005 roku jako jeden z najwcześniejszych prywatnych pretendujących. Attessia TV i Sahel TV - ta ostatnia nazwana od wybrzeża Sahelu - niosą ogólną rozrywkę, a Al Janoubia TV nadaje ze Sfaksu na południu. Nessma TV celowała w Tunezję i cały Maghreb i kiedyś liczyła włoską Mediaset wśród udziałowców; jej sportowe ramię to Nessma Sport. Kanał rozmów El Hiwar El Tounsi zbudował nazwę na politycznych talk show i do 2015 roku był mierzony jako najczęściej oglądany kanał kraju.

Wiara i okno z Londynu

Zitouna TV jest zbudowany wokół programów religijnych, biorąc nazwę od tradycji Zaytouna wielkiego meczetu stolicy. Innym przypadkiem jest Al Mustakillah: z siedzibą w Londynie i skierowany do tunezyjskich widzów, założony w 1999 roku przez Mohameda Hechmiego Hamdiego, długo służył jako głos poza państwowym systemem mediów.

Między dwoma kanałami publicznymi, kanałami prywatnymi, które namnożyły się po rewolucji, i nadawcami religijnymi tunezyjska telewizja dziś odzwierciedla pole medialne, które otworzyło się szybko - i od tamtej pory pozostało kłótliwe.