Tunesië

De Tunesische televisie is verdeeld tussen een publiek duo dat sinds de jaren zestig uitzendt en een levendig veld van commerciële zenders dat opgroeide na de revolutie van 2011. Algemeen amusement domineert, talkshows sturen het kijkcijfergesprek, en religieuze programma's houden hun eigen hoek.

Het publieke duo

El Watania 1 is de eerste publieke nationale zender van het land, gerund door Télévision Tunisienne. Haar identiteit veranderde met de geschiedenis van de staat: gelanceerd als RTT in 1966, passeerde ze de namen TV7 en Tunisie 7 voordat ze in 2011 El Watania 1 werd. Haar jongere zusje, El Watania 2, begon in 1994 als Canal 21 en nam eveneens haar huidige naam aan na de revolutie.

De commerciële golf

Hannibal TV zendt sinds 2005 uit als een van de vroegste commerciële uitdagers. Attessia TV en Sahel TV - de laatste vernoemd naar de Sahel-kust van het land - brengen algemeen amusement, terwijl Al Janoubia TV uitzendt vanuit Sfax in het zuiden. Nessma TV richtte zich op Tunesië en de hele Maghreb en telde ooit het Italiaanse Mediaset onder haar aandeelhouders; haar sportarm is Nessma Sport. De gesprekszender El Hiwar El Tounsi bouwde haar naam op politieke talkshows en werd in 2015 gemeten als de meest bekeken zender van het land.

Geloof en een venster vanuit Londen

Zitouna TV is gebouwd rond religieuze programmering, vernoemd naar de Zaytouna-traditie van de grote moskee van de hoofdstad. Een ander geval is Al Mustakillah: gevestigd in Londen en gericht op Tunesische kijkers, opgericht in 1999 door Mohamed Hechmi Hamdi, en diende lang als een stem buiten het staatsmediasysteem.

Tussen de twee publieke zenders, de commerciële zenders die na de revolutie vermenigvuldigden, en de religieuze omroepen weerspiegelt de Tunesische televisie van vandaag een medialandschap dat snel open ging - en sindsdien strijdbaar bleef.