Serbia

Serbska telewizja spoczywa na dwóch filarach: krajowych instytucjach Belgradu i niezwykle żywotnej warstwie stacji regionalnych i lokalnych, od Nowego Sadu po region Sandżaku.

Nadawcy z Belgradu

Studio B - RTV Studio B - niesie część jugosłowiańskiej historii mediów: założone jako Radio Studio B w 1970 roku przez dziennikarzy grupy Borba, dodało telewizję w 1990 roku i stało się pierwszą stacją nadawczą poza krajowym systemem mediów elektronicznych. N1 to całodobowy kanał informacyjny, uruchomiony w październiku 2014 roku z siedzibami w Belgradzie, Lublanie, Zagrzebiu i Sarajewie, pokrywający Europę Środkową i Południowo-Wschodnią jako lokalny partner CNN International.

Głosy regionalne

Sieć regionalna to miejsce, gdzie serbska telewizja pokazuje całą swoją rozpiętość. Sandžak TV to stacja telewizyjna z Nowego Pazaru, codzienny ekran boszniackiego serca kraju, a RTVNP - Radio Television Novi Pazar - obsługuje region po serbsku i bośniacku. Z Nowego Sadu przychodzą Novosadska TV, miejska stacja stolicy Wojwodiny, i TV Kanal 9, jeden z nadawców wyrosłych z demokratycznego otwarcia serbskich mediów lat 90. Dalej, TV Bor, Televizija Duga Plus, RTVOK, Televizija Galaksija 32 i Pannon RTV - wojwodińska służba w językach mniejszości - utrzymują na antenie wiadomości, kulturę i rozrywkę na poziomie miast.

Muzyka, sport i rodzina państwowa

IDJTV to telewizja muzyczna listy, zbudowana na krajowym popie i regionalnych hitach. SOS Kanal Plus niesie programy sportowe, a RTS Planeta to usługa Radio Television of Serbia, państwowego nadawcy publicznego, którego korzenie sięgają 1958 roku.