Gwinea
Telewizja Gwinei to młode prywatne pole rosnące obok znacznie starszego publicznego - krajobraz ukształtowany dziesięcioleciami państwowego nadawania i późnym, lecz energicznym otwarciem na prywatne głosy.
Od jednego kanału do całego pola
Przez większą część swojej historii Gwinea znała tylko państwowego nadawcę. Najpierw przyszło radio - kolonialna stacja stała się Radio Guinée wraz z niepodległością w 1958 roku, później Voix de la Révolution - a telewizja dotarła dopiero w maju 1977, najpierw w czerni i bieli, w kolorze w ciągu tygodni i w pełni kolorowa do 1979 roku. Po śmierci Ahmeda Sékou Tourégo w 1984 roku służba przyjęła swoją obecną nazwę, Radio Télévision Guinéenne, która dziś prowadzi dwa kanały telewizyjne - RTG Koloma i RTG Boulbinet - obok swoich rozgłośni, i która od 2002 roku jest przenoszona przez satelitę. W 2007 roku odrzutowiec gwinejskich sił powietrznych uderzył w siedzibę nadawcy w Konakry; pilot katapultował się bez szwanku.
Liberalizacja sektora mediów w latach dziewięćdziesiątych i dwutysięcznych - uwieńczona ustawą o wolności prasy z 2010 roku - otworzyła przestrzeń audiowizualną: prywatne rozgłośnie mnożyły się w regionach, a prywatne kanały telewizyjne podążyły za nimi, najpierw w stolicy, potem dalej, pod nadzorem Wyższej Rady Łączności. Konakry koncentruje pole: prywatne kanały nadają ze stolicy i jej gmin, od Lambanyi do Matoto.
Prywatne głosy informacji
Espace TV i Afrik Info TV to informacyjna strona prywatnego gwinejskiego pola: kanały z siedzibą w Konakry, które śledzą krajową politykę, debatę publiczną i życie regionów - ten rodzaj codziennej kontroli, której państwowa telewizja sama nigdy nie niosła. Espace TV, część grupy Hadafo Médias, jednocześnie przenosi najbardziej znaną dyskusyjną audycję siostrzanego radia Espace FM; Afrik Info TV prowadzi ciągłe wiadomości z zachodnioafrykańskim spojrzeniem.
Kanał muzyki i kultury
Kalac TV dopełnia pole z drugiej strony tarczy: konakryjski kanał poświęcony muzyce i kulturom Gwinei i Afryki Zachodniej.
Radio w Gwinei wciąż sięga dalej niż telewizja, ale otwarcie eteru zmieniło sposób, w jaki kraj patrzy na siebie: wybory, procesy i wielkie debaty publiczne rozgrywają się teraz na prywatnych kanałach równie mocno, jak na służbie państwowej.