Kolumbia

Kolumbijska telewizja ma własny kształt: dwóch krajowych gigantów z Bogoty, gęstą warstwę regionalnych kanałów publicznych, rzadką w Ameryce Łacińskiej, i niezwykle silną rodzinę nadawców chrześcijańskich.

Telewizja krajowa z Bogoty

Canal Caracol to jeden z dwóch wielkich kanałów krajowych Kolumbii - nadawca wolno odbierany na antenie od 10 lipca 1998 roku, wywodzący się z historycznej sieci radiowej Caracol. CM& - Canal 1 to kolejny krajowy ekran z wiadomościami i programami ogólnymi, a Canal Trece - Canal 13 - to publiczny kanał kulturalny i regionalny, który wystawia regiony kraju na antenę ze stolicy.

Wiadomości bez przerwy

NTN 24 to kolumbijski międzynarodowy kanał informacyjny śledzony w całej Ameryce Łacińskiej. Cable Noticias prowadzi własną usługę wiadomości ciągłych, a Canal CNC - Canal CNC Medellín - przynosi wiadomości i programy z doliny Aburrá.

Tradycja regionalna bez odpowiednika

Regionalna telewizja publiczna to kolumbijska specjalność. Canal Teleantioquia - na antenie od 11 sierpnia 1985 roku, własność rządu Antioquii - był pierwszym kanałem regionalnym kraju i nadaje z Medellín; jego drugi sygnał Canal Teleantioquia 2 niesie programy kulturalne, edukacyjne i alternatywne. Telecaribe i drugi sygnał Telecaribe Señal Plus obsługują wybrzeże karaibskie z rejonu Barranquilli, Telemedellín pokrywa stolicę Antioquii, a Cali reprezentują Canal CaliTV i Canal C - ekran Sucursal del Cielo. Canal TRO i Canal 14 Codazzi dopełniają mapę regionalnej.

Wiara na ekranie

Rodzinę religijną prowadzi ABN - Avivamiento Televisión, telewizyjne ramię bogockiej wspólnoty Centro Mundial de Avivamiento; obok stoją CMB Televisión z posługą pastora Enrique Gómeza, Tele VID, Familia TV dla hiszpańskojęzycznych domów oraz Canal Teleamiga - prowadzony przez Fundación Ictus i dostępny w całym kraju przez Claro, ETB i Une/Tigo.